آن است که در اول یا اواسط ابیات حروف یا کلماتی را بیاورند، طوری که اگر آنها را با هم جمع کنیم کلمه یا جمله و یا شعری بدست آید.

 

نمونه

 معشوقه دلم به تیر اندوه بجست

حیران شدم و کسم نمی گیرد دست

 

مسکین تن من ز پای محنت شد پست

دست غم دوست، پشت من خرد شکست

رشید وطواط

 که حروف اول در هر مصراع نام (محمد) می شود