X
تبلیغات
شعر و ادب فارسی - استعاره مصرحه (آشکار)

استعاره مصرحه (آشکار)

در استعاره مصرحه مشبه به یک تشبیه است که همه ی پایه های آن حذف شده است.

غرض از استعاره ی مصرحه : اغراق، تأکید، ایجاز و محسوس و عینی فرض کردن حالات است.

استعاره از تشبیه رساتر و خیال انگیز است و در برانگیختن عواطف مؤثر تر است.

 

نمونه 1

 مرا در خانه سروی هست، کاندر سایه ی قدش

فرغ از سرو بستانی و شمشاد چمن دارم

حافظ

 

در این بیت سروی یک تشبیه است که همه پایه های تشبیه آن حذف و فقط مشبه به باقی مانده است. می توان این تشبیه را اینگونه نوشت:

 من در خانه همسری دارم که همچون سرو بلند قامت است.

 

نمونه 2

 ای غنچه ی خندان چرا خون در دل ما می کنی

خاری به خود می بندی و ما را ز سر وا می کنی

 شهریار

 نمونه ۳

چونکه خورشید از میان بر شد

آسمان پر ز نرگس از سر شد

محسن فرخی

 

نمونه ۴

و  یک بیت زیبا که دارای 3 استعاره مصرحه می باشد.

 

بتی دارم، که گِرد گل ز سنبل سایه بان دارد

 بهار عارضش خطی به خون ارغوان دارد

حافظ

 

در این بیت 3 تشبیه وجود دارد که به غیر از مشبه به همه پایه های تشبیه حذف شده و فقط سه استعاره باقی مانده است

 

1 ـ یار من همچون بت زیباست

2 ـ چهره ی او مانند گل دلفریب است

3 ـ موی او مانند سنبل زیباست

 

نمونه  ۵

 

باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است

شمشاد خانه پرور من از که کمتر است

حافظ

 

نمونه ۶

 باز امشب ای ستاره ی تابان نیامدی

باز ای سپیده ی شب هجران نیامدی

 شهریار

 ---------------------

استعاره مکنیه

توی استعاره مکنیه همون تشبیه رو داریم....
اما ایندفعه به جای حذف تمام ارکان به غیر از مشبه به....
مشبه به رو حذف میکنیم و مشبه و وجه شبه یا صفت مشترک با مشبه به میمونه...اونی که باقی میمونه استعاره مکنیه است.

چند تا نکته:

1-اگه وجه شبه و مشبه یه ترکیب اضافی بسازن...استعاره مکنیه میشه اضافه استعاری(با اضافه اقترانی نباید اشتباه گرفته بشه)
2-اگه مشبه انسان باشه ،اونوقت استعاره مکنیه مون تشخیص نام داره(زمانی مشبه انسان که وجه شبه ویژگی بارز انسان باشه)

 


نظرات ارزشمند شما در کیفیت مطالب این وبلاگ موثر خواهد بود
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیستم آبان 1389    توسط محسن فرخی  |